egoloos coachen - Fontys Educational Designers - Timo Wesenaar

Egoloos coachen, past dat bij mij?

Onder leiding van Anne Ribbers van eCoachPro heb ik, samen met zeven andere collega’s, de afgelopen twee maanden ervaring opgedaan met Onlinecoaching. Het opleidingstraject bestond uit vier online bijeenkomsten en een intensief oefentraject met een proefkandidaat. Dit traject heeft mij nieuwe inzichten, nieuwe vragen, en nieuwe mogelijkheden gebracht.

Ik neem jullie graag mee in mijn ontdekkingstocht. Deze tocht toont interessante kansen voor meer blended vormen van onderwijs. Laat ik beginnen met mijn nieuwe inzichten.

De training zelf werd verzorgd door Anne Ribbers vanuit Spanje, haar woon- en werkplek. De acht deelnemers aan de training volgde deze allemaal vanuit hun eigen woon- of werkplek, onder meer Tilburg, Eindhoven en Oss. Het gebruikte digitale medium Zoom maakte het mogelijk om tijdens de trainingssessies rechtstreeks contact te hebben met de trainer, instructie te krijgen, individueel vragen te stellen die voor iedereen hoorbaar beantwoord werden, voor iedereen zichtbaar te chatten met de trainer, in kleine groepjes huiswerk te bespreken met of zonder interventie van de trainer en nog meer werkvormen. Iedereen zat rustig in zijn eigen werkomgeving en we konden intensief samenwerken. Alleen al het werken met dit digitale medium heeft voor mij veel nieuwe onderwijstoepassingen in beeld gebracht.

Als het gaat om het proces van coachen, heb ik gemerkt hoe zeer ik gehecht ben aan het face to face contact met mijn coaché, student, cliënt. In mijn rol als SLB-er wil ik altijd mijn studenten zien. En wil ik altijd in een half uur heel veel zaken bespreken zodat de student zeker zes weken goed vooruit kan zonder mijn begeleiding. Onlinecoaching geeft de mogelijkheid om efficiënt door middel van frequente maar korte schriftelijke interventies de student veel intensiever te begeleiden. Met eenzelfde tijdsbesteding kun je meer effect bereiken. Enerzijds doordat je als coach uitgedaagd wordt om steeds de goede interventie te kiezen en anderzijds doordat de student de kans krijgt om via kleine maar frequente verbeterstapjes uiteindelijk een grote sprong voorwaarts te maken. Door de schriftelijke variant van de ecoaching werden allerlei afleidende prikkels op non-verbaal niveau buiten gesloten. Hierdoor kan de student zich meer focussen op de vragen en opdrachten en vond minder de neiging om zich ten opzichte van de docent anders te moeten voordoen dan hij of zij is. Ikzelf in mijn rol als docent, coach of SLB-er wordt door deze vorm van coachen gestimuleerd om me vooral bezig te houden met dat wat de student schrijft en niet met allerlei invullingen, interpretaties, en mijn eigen ideeën over wat goed is voor de student. De ecoaching confronteert mij met de, mogelijk arrogante, gedachte dat ik beter weet wat goed is voor de student. Ik heb gemerkt dat met deze subtiele ongelijkheid in de relatie de student minder gestimuleerd wordt om zelf eigenaarschap voor de eigen ontwikkeling op te pakken. Iets wat ik juist wel graag wil bereiken en wat door de noodzakelijke afstand in tijd en ruimte tussen mij en de student beter tot recht komt.

Tot zover een paar van mijn nieuwe inzichten. Maar ik heb ook vooral nieuwe vragen. Vind ik ecoaching wel leuk? Zeker bij de schriftelijke vorm, mis ik niet het contact met de student. Want misschien wil ik dit contact wel om te voelen dat ook ik er toe doe. Als coach ben ik gewend om beïnvloed te worden door de mate van klik met mijn student. De ervaring van de coaches bij ecoachpro is juist dat het proces van ecoaching maakt dat de klik niet van belang is omdat je je als coach zeer goed afstemt op het proces van de student. Ook vraag ik me af of ecoaching in alle begeleidings- en coachsituaties goed past? Door met ecoaching meer ervaring op te gaan doen verwacht ik mijn vragen meer antwoord(en) te kunnen gaan geven.

En kijkend naar de toekomst en naar nieuwe mogelijkheden stel ik me op basis van mijn eerste ecoach-ervaringen voor dat we er naar toe gaan dat we vooral studenten van een andere opleiding gaan coachen. Coachen op studievoortgang, keuzeprocessen tijdens de studie en talentontwikkeling. Je coach dan niet je “eigen” studenten maar juist studenten van een collega-instituut. In deze mogelijke revolutionaire gedachte staat niet de opleiding, niet docent/begeleiding maar de student centraal. Als we dit uitgangpunt verder doortrekken dan kan het zo maar zijn dat we een verdergaande vorm van blended leren gaan aanbieden waarbij niet de extern gelegitimeerde beroepsprofielen bepalen hoe we ons onderwijs inrichten maar juist de optimale blend voor iedere student.

 

Ik heb in de titel van deze blog egoloos coachen genoemd. Niet omdat ons ego er niet mag zijn, maar vooral om ons te laten nadenken over de belemmering die we onszelf en onze studenten misschien opleggen door de persoonlijke beelden over onze beroepsidentiteit.

 

Timo Wesenaar

Lid FED, Docent HRM en wegbereider voor talentontwikkeling.

2 thoughts on “Egoloos coachen, past dat bij mij?

    1. Vanuit welke principes hebben jullie dat getest @floor? Ben wel benieuwd naar de achterliggende gedachten en ingezette tool en de natuurlijk de praktijkervaringen….delen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *