En pak dan nu een canvas - Ella Hueting

En pak dan nu een canvas…

Ella Hueting, Eindhoven – Vorige week vrijdag mocht ik een middagje meelopen op de klusdag van FED. Een week daarvoor had ik Jochem gebeld of hij geen goede Scrumcursus kon aanbevelen. Met als doel snellere besluitvorming en sneller vertalen van besluiten naar acties. Kom maar een middagje meelopen met FED, was zijn antwoord. En zo geschiedde. Woorden die me te binnen schieten als ik terugdenk aan vrijdagmiddag zijn: energie, betrokkenheid, openheid, delen, daadkracht.

Enkele observaties:

  1. De educational designers vragen zich voortdurend af waarom ze iets doen. Wat is de bedoeling? Toets je acties aan de bedoeling.
  2. Het proces gaat in een sneltreinvaart: doelen formuleren, inventariseren, acties, en acties toebedelen aan een eigenaar.
  3. Het gaat niet om procedures maar om acties.
  4. Alle acties op lange termijn worden meteen vertaald naar concrete acties voor morgen
  5. Het proces lijkt allemaal van nature te gaan, maar ik vermoed dat onder dat proces al dan niet afgesproken werkwijzen en – afspraken schuil gaan. Als de groepsbegeleider zegt: ‘en pak dan nu een Canvas’ weet iedereen wat daarmee bedoeld wordt en gaat meteen aan de slag. Terwijl ik nog een beetje verbouwereerd om me heen aan het kijken ben wat er bedoeld wordt.
  6. De deelnemers geven elkaar voortdurend feed-back.
  7. De bijeenkomst is heel goed gefaciliteerd: een geschikte ruimte, waar voortdurend heen en weer gelopen afhankelijk van het doel van de bijeenkomst, stiften, papier, post-its, ….nooit hoef je eerst te zoeken naar middelen die je nodig hebt. Alles ligt van te voren klaar.

Iedereen doet mee en voelt zich mede eigenaar van het proces en het ontwerp. Ook de mensen die formeel geen tijd hebben gekregen voor hun werk bij FED. Wie zou nou niet op deze manier willen werken? Waarom doen we het dan niet in onze bestaande instituten? Wat houdt ons tegen? Hier heb ik afgelopen week veel over nagedacht. Regels en procedures lijken ons te belemmeren. Een mooi voorbeeld vind ik altijd onze roosters. Die zijn ons tot keurslijf geworden waarin we steeds strakker ingesnoerd worden. Maar waarom hebben we eigenlijk roosters? Beter regelen is niet per se strakker regelen. Met meer ruimte zowel qua fysieke ruimte als tijd…Daarmee bereiden we onze studenten ook beter voor op hun latere werk. Maar tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren. Of is het vooral weemoedigheid die men niet kan verklaren?

 

Geschreven door Ella Hueting,
directeur Fontys Hogeschool Engineering

1 thought on “En pak dan nu een canvas…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *