De kansen en gevaren van schaarste - Fontys Educational Designers Blog

De kansen en gevaren van schaarste.

Toen ik vanochtend voor de 10e achtereenvolgende keer boos opstond ging het me opvallen. “Waarom ben ik steeds boos” Ik word voor mij idee al zeker 2 weken gestoord door mijn eigen ondertoon van boosheid. Erg lastig, vreemd en nieuw voor iemand die zichzelf dacht te kennen als redelijk mild en genuanceerd in denken en handelen. Dus toen ik me dit vanochtend realiseerde wist ik gelijk, dit vraagt onderzoek. In mijn boekenkast staat al jaren een bron van wijsheid in de vorm van “De logica van het gevoel” van A. Cornelis. Een boek met 22 hoofdstukken dat ik al minimaal 3 x helemaal heb gelezen. En dan ontdek ik vanmorgen tot mijn grote verrassing dat hoofdstuk 3 als titel draagt: Tegen angst, boosheid en verdriet. Ik neem jullie graag mee in een aantal patronen die me na het lezen ineens duidelijk werden.

Bijvoorbeeld dat schaarste mensen aantikt op hun rechtvaardigheidsgevoel. En dat schaarste in organisaties het gezamenlijk optrekken van medewerkers en management onder druk zet. En dat een gezamenlijk toekomstbeeld over de bedoeling van de organisatie het mogelijk maakt om rechtvaardigheid te transformeren van een individueel thema naar een gezamenlijke vraag. De vraag  hoe je in tijden van noodzakelijke bezuinigingen samen opnieuw kunt kijken naar de bijdrage van je organisatie aan de bedoeling. Zodat de bezuinigingen bijdragen aan het vasthouden van de essentie en de richting van de organisatie.

En nu herken ik dat mijn boosheid mijn individuele uiting is van het gebrek aan gezamenlijke richting. Aan ontbrekende gezamenlijke helderheid waarbinnen ik mijn unieke toegevoegde waarde kan leveren. Aan een toetssteen waar we allen, docenten, staf, ondersteuning en leidinggevenden kunnen toetsen: Heb ik vandaag de goede dingen gedaan?

Bij schaarste wordt pas zichtbaar in welke mate men gezamenlijke helderheid ervaart. Gaan we terug naar ieder voor zich; ontstaan er coalities met een wij versus zij opstelling; verword de communicatie tot een loopgravenoorlog?  Of wordt de afstemming en communicatie intenser gemaakt, zoeken we elkaar op  om gezamenlijk vanuit de bedoeling van de organisatie om te gaan met de schaarste die zich vanuit de omgeving aandient.

Nu ik mijn eigen verhaal teruglees denk ik:  Wow een crisis, een kans om verbinding te zoeken, opnieuw te delen waar we het voor doen en samen de toekomst vorm te geven.

1 thought on “De kansen en gevaren van schaarste.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *