Mijn probleem is dat ik niet meer moet

De afgelopen twee weken heb ik mijzelf net zo onrustig gedragen als opgesloten leeuwen in de dierentuin. Mijn god, wat moet ik opeens met mijn tijd doen? Mijn masteropleiding is zo goed als klaar en ineens ‘moet’ ik niks meer. De deadlines en opgelegde vormen van beroepsproducten hebben mij twee jaar lang in hun greep gehouden. En zelfs invloed gehad op mijn automatische piloot.

Plotsklaps ben ik gewoon weer eens een aantal dagen tussen drie en vier uur naar huis gegaan. Mijn to-do lijst raakt leeg en na het avondeten blijft de laptop niet dicht maar ik zit er zeker minder lang en frequent achter dan eerst. Nu merk ik hoeveel tijd ik gedurende mijn werk bezig was aan mijn master-oprachten en hoe dit zijn effect had op mijn tijdsverdeling thuis. Kortom….nu ik niet meer zoveel moet wat wil ik dan?

  1. Een boek schrijven waarin we middels storytelling de lezer vertellen hoe wij als Fontys Educational Designer onderwijs ontwerpen. En daarnaast de achterkant toelichten hoe wij op een Apollo 13 achtige manier middels een holocratische aanpak samenwerken.
  2. Een onderwijsdocumentaire maken over de transformatie, evolutie, revolutie of hoe we het dan ook noemen die plaatsvindt.
  3. Mijn gedachten op papier krijgen rondom een PHD die ik misschien ooit of wellicht nooit ga doen. Ik ben ontzettend nieuwsgierig naar het fenomeen ‘transfer’ in het onderwijs.
  4. Een bachelor opleiding ontwerpen en werkelijk zelf bestieren die mensen de mogelijkheid geeft om talentgericht op een hbo denk en werkniveau te komen. Deze opleiding levert geen beroepsbeoefenaars af maar mensen die als wereldburger hun bijdrage leveren.
  5. Viool leren spelen. Ik moet er gewoon 1 kopen en starten om er geluid uit te krijgen. En dan zie ik wel of mijn motivatie om lessen te nemen aanwezig is.
  6. Mijn ademhaling weer onder controle krijgen. Stotteren of haperen is al mijn hele leven een onderdeel van mij en ik omarm het. Toch ga ik na heel wat jaren momenteel samen met een Fontys collega de uitdaging aan om weer eens bewusts mijn ademhaling te trainen. Natuurlijk ten eerste voor mijzelf om soms wat minder moe te zijn na inspannende gesprekken maar ook voor mij toehoorder die ik zo iets meer rust zal gunnen om te luisteren en te verwerken van datgene wat ik zeg.

Is het moeten van de master dan heel slecht geweest? Nee, natuurlijk niet. Het heeft mij veel gebracht en moeten en doorzetten zijn prima elementen van leren. Wanneer het echter te lang duurt merk ik dat de automatische piloot en consumerend gedrag het over neemt. En dat gaat ten koste van natuurlijke nieuwsgierigheid die je als mens hebt.

Herken je dat? Wat zou jij graag willen….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *