Pulse - Fontys Educational Designers

PULSE

PULSE… hartslag, divergeren, convergeren, bloeddruk, dynamiek. Zo maar een aantal associaties bij het woord PULSE. Deze naam hebben we niet voor niets gekozen voor de nieuwe minorruimte op de derde verdieping van gebouw S3 (voormalige mediatheek) op het TU/e-terrein. Na zes weken van de nieuwe minor Embrace Technology, Entrepreneurship & Creativity te hebben gedraaid maken we de (tussen)balans op. Hoe staat het nu met die hartslag?

Waarom ook al weer PULSE?

FED kreeg de opdracht om een technische minor voor niet-technische studenten te ontwerpen. Fontys breed. Waar ook internationale studenten zich voor aan konden melden. Een heel mooie kans, omdat we onze eigen visie op leren mochten omzetten in een nieuwe vorm van onderwijs. Een experiment dus, waarin we ervaringen op kunnen doen die we met de gehele Fontys organisatie weer kunnen delen. Deze visie op leren vertaalde zich ook in een experiment van een gedeelde, open leeromgeving: PULSE!

In deze ruimte van 240 vierkante meter maken studentgroepen van zowel de minor Embrace TEC, als van Protoplay (studenten van Fontys, St. Lucas) samen gebruik van de ruimte. Samen ontwerpen zij op een organische wijze hun eigen leeromgeving, afhankelijk van wat zij in het leerproces nodig hebben.

Disruptie

Bij een minor waar technology, entrepreneurship en creativity centraal staan, kun je natuurlijk niet aankomen met een traditioneel klaslokaal. De PULSE-ruimte was dan ook geheel leeg toen de studenten op de eerste dag binnen kwamen lopen. Zij moesten zelf nadenken over wat zij nodig dachten te hebben om het eerste project goed uit te kunnen voeren. Belangrijk was dat de verschillende studentgroepen dit in overleg met elkaar deden. De minoren huren dan ook geen vierkante meters, maar een gedeelde leefruimte, wat een essentieel verschil is voor de wijze waarop de ruimte wordt gebruikt. Geen landjepik en afschermen wat van jou is, maar samen naar slimme oplossingen zoeken voor een zo goed mogelijk gebruik.

Eerste lading meubels

Toegegeven, dat was voor ons natuurlijk ook best spannend. We hadden er vertrouwen in, maar je kunt nooit helemaal voorspellen hoe zo’n experiment uitpakt. Misschien hadden we iets over het hoofd gezien. Na twee dagen werden de eerste meubels geleverd. Alles stond op een kluitje in het midden van de ruimte. De eerste studenten druppelden binnen, en daar sta je dan. Hoe zouden ze het aan gaan pakken?

We moesten duidelijk aangeven dat van het claimen van spullen geen sprake mocht zijn. Gezamenlijk de ruimte leefbaar maken, daar ging het om. Hoe meer studenten binnen kwamen, hoe meer chaos er leek te ontstaan. Wat moesten we doen? Toch een interventie? Terwijl wij, de coaches, aan het overleggen waren verstomde de chaos achter ons en namen twee studenten de leiding. In rust en gestructureerd begonnen de studenten uit zichzelf de indeling van de ruimte te bespreken en taken te verdelen. Daar moest een hoek komen om presentaties te kunnen geven, aan de andere kant een chill zone, en daar een aantal plekken om rustig te kunnen werken. Wij hoefden niks meer te doen. Na verloop van tijd spraken de studenten ook een taal af om aan te geven als het rumoer in de ruimte gedempt moest worden, bijvoorbeeld vanwege een presentatie.

Samenwerking

De start van PULSE was een succes. De studenten namen zelf het voortouw: in overleg met elkaar hebben zij een gezamenlijk leefruimte gecreëerd. Maar hoe heeft zich dat nu doorontwikkeld? Tijdens de evaluatie van de coaches van beide minor groepen, kwamen we tot de conclusie dat de samenwerking tussen de studenten van beide minoren veel beter kan. Dit kun je niet afdwingen, maar wel beter faciliteren waardoor studenten elkaar makkelijker kunnen vinden. Dit zijn onze belangrijkste leerpunten:

  • Alle gebruikers moeten op hetzelfde moment starten met hun programma. Nu begon Protoplay al een week eerder, en dit is van invloed op het gevoel van eigenaarschap in de ruimte.
  • Starten met een introductie van zowel de verschillende programma’s als de studenten en coaches.
  • De programma’s van de gebruikers moeten op elkaar zijn afgestemd. Bij gezamenlijk gebruik dezelfde tijdblokken aanhouden, maar ook afstemmen op welke dagen een gebruiker de ruimte niet gebruikt.
  • Wekelijks een overzicht geven bij welk onderdeel studenten aan het programma van de andere gebruiker deel kan nemen (dit gaan we aanpassen).
  • Op een vast moment in de week een podium bieden aan studenten om hun werk, presentatie, vraag of wat dan ook te delen met andere studenten (dit gaan we aanpassen).
  • Met elkaar in gesprek blijven gaan, en elkaar aanspreken op gedrag. Niet te snel uitwijken naar een andere ruimte, maar blijven zoeken naar hoe we samen kunnen bouwen aan het ecosysteem van PULSE (dit gaan we aanpassen).

In de minor Embrace TEC leren we studenten prototypes te maken van hun idee, deze te testen en op basis daarvan aanpassingen te doen (itereren). Dit geldt voor ons net zo goed: PULSE is een experiment waarin we continu iteraties uitvoeren.  Zonder fouten te maken zou dit nooit mogelijk zijn. Dit is misschien wel de belangrijkste les die ik zou willen delen!

Peter Biekens

2 thoughts on “PULSE

  1. Wat een gaaf experiment. Compliment voor de coaches dat ze ondanks de neiging en impuls om te grijpen de durf en kracht hebben gehad om los te laten.

    Mooi hoe dit dan verder vorm krijgt. Ben heel benieuwd naar het vervolg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *